ديروز شيطان ديدم .در حوالی ميدان بساطش رو پهن کرده بود داشت فريب می فروخت.مردم دورش جمع شده بودند هياهو می کردند و همديگر را هول می دادند...... توی بساطش همه چيز بود:

غرور ـ حرص ـ دروغ ـخيانت ـ جاه طلبی ـ فريب و..

هرکس چيزی می خريدودر ازايش چيزی می داد. بعضی تکه ای از قلبشون ميدادندو بعضی پاره ای از روحشان را.. بعضی ايمانشان را می دادند و بعضی ازادگيشان را.. شيطان می خنديد ودهانش بوی گند جهنم می داد.حالم را بهم می زد.دلم می خواست همه نفرتم را تو صورتش تف کنم....انگار ذهنم را خواند موذيانه لبخند زد و گفت:من کاری با کسی ندارم فقط گوشه ای بساطم را پهن کردم.ارام اواز می خوانم نجوا می کنم قيل وقال نمی کنم کسی را هم مجبور نمی کنم ازم چيزی بخرد ميبينی..!

خودشون دورم جمع شده اند...جوابش را ندادم.سرش را اورد نزديک صورتم وگفت :البته تو با اينها فرق داری  اينها ساده اند و گرسنه.به جای هر چيزی فريب می خورند از ابليس بدم می امد ولی حرفاش برام شيرين بود.گذاشتم هی حرف بزند. اونم هی گفت وگفت وگفت......

جعبه.دور از چشم شيطان ورش داشتم .جعبه عبادت بود ..!!!!يواشکی گذاشتمش تو جيبم .با خودم گفتم:بذار يک بار هم شده کسی از شيطان چيزی بدزدد.! بذار يک بار او طعم فريب را بچشد. ببيندچه مزه ای دارد.! به خانه امدم ودر جعبه را باز کردم توی ان چيزی جز ....غرور نبود .....جعبه از دستم افتادزمين .. غرور ريخت کف اتاقم....فريب خورده بودم...فريب   دستم را گذاشتم رو قلبم...نبود...!!!!

فهميدم کنار بساط ابليس جا گذاشتم تمام راه دويدم. تمام راه فحشش دادم ...تمام راه لعنتش کردم.تمام راه خدا خدا می کردم باشه و قلبم رو بده... می خواستم بزنم تو گوشش بايد يک کتک جانانه می زدمش تا دلم خنک می شد  . به ميدان رسيدم. اما. .......ابليس نبود رفته بود..

.گفتم رفت داد زدم رفت به خودم فحش دادم و به حال خودم گريه کردم

...خودم و بی دليم را....

      می شه از عشق تو گفت

 از صبح داشتم فکر می کردم چی کار کنم ؟!! رفتم بيرون شيطان ديدم

.داشت می دويد.گفتم :ابليس چرا می دويی؟ گفت :يه نفر سر دوراهی مونده می رم راهنماييش کنم!!!!!اينو گفت وخنديد. .خنده هاش خيلی چندش اور بود.تعجب کردم.ابليس و راهنمايی؟؟؟

دنبالش می رفتم فکر می کردم چی کار کنم اونم هی حرف می زد

چند روز گذشت و من هی دنبال شيطون دويدم..يه روز غروب ايستادم

پشتم نگاه کردم ديدم وای چقدر دور شدم راه گم کرده بودم .برگشنم از شيطان بپرسم اينجا کجاست؟ ديدم سر دو راهيم شيطانم نبود ولی صدا خنده هاش بود

تازه فهميدم چی شد منو اورد سر دوراهی گذاشت و رفت بازم فريبم داد ....بازم گمراهم کرد

بازم من گريه می کردم تو صدای خنده و شادی او و گريه و گريه وگريه

ای بنده من ان جاده ای که خواستی دو بانه باشد یا چهار باندی؟؟!!

همانند آب طغيان نکن
همانند باد طوفان نکن
همانند آتش سوزش نکن
زندگي کن مثل آدم
تو از جنس خاکي ،

همانند خاک آرام باش و عصيان نکن

نشد يك لحظه از يادت جدا دل

زهي دل آفرين دل مرحبا دل

زدستش يك دم آسايش ندارم

نمي‌دانم چه بايد كرد با دل

هزاران بار منعش كردم از عشق

مگر برگشت از راه خطا دل

به چشمانت مرا دل مبتلا كرد

فلاكت دل مصيبت دل بلا دل

دم به گوش خلق
از چه میگوید چنان بودم ، چنین باشم
من اگر شیطان مکارم گناهم چیست؟
او نمیخواهد که من چیزی جز این باشم

دوزخش در ارزوی طعمه ای میسوخت
دام صیادی به دستم داد و رامم کرد
تا هزارن طعمه در دام افکنم ، نا گاه
عالمی را پر خروش از بانگ نامم کرد

- که رخسار می اش زرد نمود -

- که بی دست و علم آمده است -

- با دست جــــــدا ! -

بنويسيد که صد جور قلــــــــم آمده است...

دستی انگار که از سمت حرم آمده است...(یا امام رضا نوکرتم )

ای ستاره !

ای ستاره!